Metalfox's profile/\/\e†alƒ๐X™PhotosBlogListsMore Tools Help

Metalfox

November 12

^^

 
 
ชื่อเพลง : คนที่ไม่เข้าตา
ศิลปิน : แคลลอรี่ บลา บลา (Calories Blah Blah)
มองใครต่อใครที่เดินจับมือเกี่ยวกัน
เห็นเค้าเหล่านั้นก็นึกอิจฉาในใจ
ทำไมไม่เป็นไม่มีอย่างเขา คิดแล้วมันก็เศร้าใจ

*มีเพียงความเหงา ให้เดินกอดคอเท่านั้น
ที่นั่งติดกันเวลาดูหนัง คือใคร
จะกิน จะเดิน จะนอน ก็เหงา
ไม่มีใครเคียงข้างกาย ไม่มีใครเลย

**จะมีใครใครรัก คนหน้าตาอย่างฉัน
ที่มันธรรมดาไม่เข้าตาเหมือนใครๆ
จะมีใครใครไหม ที่จะมองแต่หัวใจ
จะมีไหมใครเข้าใจรักกัน

จะมีกี่คนที่เค้าจะมองอย่างนั้น
จะมีสักวันบ้างไหม ที่ฝันเป็นจริง
จะมีกี่คนที่เขาจะรับ ที่ฉันเป็นได้ทุกสิ่ง

(ซ้ำ *, **)

มองเห็นความสำคัญ จับมือกอดฉันด้วยความเต็มใจ
จะยอมให้ทุกทุกสิ่ง ที่ตัวฉันมี
จะไม่ทำให้เค้าผิดหวังเลยสักครั้ง

(ซ้ำ **, **)
 
 
 
 
 
..........
....
.
...
...
 
Long time.. Long time ago.....
I used to love u.
I was used to loving u.
 
...But...
Henceforth...I'll take care u as usual, althought u have who...
I blessing u invaryable.... Will keep u in my heart.
And... will look on u from below...here...forever.
Bye...Goodluck and thanks.........my Friend.....^^
 
October 17

Invoke

My heart has no blood
It was killed long time ago.
I am not capable of love
And I don’t want to nurt you so.

What did you see from me
From this frozen soul
It you open your heart for me,
I would only leave you lost and cold.

Please walk away from me
This heart would never be healed
Your kindness could not reach my heart
It was deeply buried and sealed.

Please leave me in the darkness
I need time on my own.
It the rest of journey of my life,
I would travel all along.


Please don’t look back at me
Just simply turn your heart away.
I will send you my best wishes,
My good will and my pray.

Please love someone else
And do not fear of losing me.
I will always be you friend
…The best one that I can be
 
 
 
 
 
 
 
 
เข้ามานั่งในใจผมนานแค่ไหนแล้วนะครับ

 :  

July 20

การเดินทางไม่สิ้นสุด

...รุ่งเช้าที่มืดครึ้ม...
...คล้ายบรรยากาศอรุณแห่งหน้าหนาว...
...สุนัขขนดำสนิทใบหูแหลมยาวรู้สึกตัวท่ามกลางความหนาวเหน็บ...
...มันพยายามเค้นเรี่ยวแรงออกจากขาผอมๆของตน เพื่อยันตัวเองขึ้น...
...แม้ตื่นจากการหลับไหลอันยาวนาน แต่ทัศนียภาพรอบด้านไม่ทำให้ดวงตาเล็กเรียวของมันพร่าสักนิด...
...เพราะรอบด้านมีเพียงความมืดมิดเท่านั้น...
...มันหาเศษอาหารจากข้างหิมะที่ปกคลุมกองฟาง...
...อาหารที่มีเพียงนิดไม่สามารถบรรเทาความหิวโหยนั้นได้...
 
......
...
.
...ดินแดนที่มันจากมา...
...สายลมที่หมุนวนตลอด...
...สายน้ำที่ไหลเชี่ยว...
...ท้องฟ้าสีอิฐไหม้ไม่ว่าเวลาใด...
...พื้นดินสั่นสะเทือนชวนคลื่นไส้...
...บริเวณรอบข้างซีดขาวไร้สีสัน...
...ภูผาคุกรุ่นอบอ้าว...
......
....
...
..
.
...ในอดีตนั้นเคยมีสหายศึกมากมาย...
...สหายที่มอบความสำราญให้...แต่ก็ไม่สามารถเติมเต็มบางสิ่งที่ขาดไปได้...
...แมวน้ำที่จากไป...
...แล้วอดีตก็ย่อมถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง...
...บัดนี้เขาไม่มีใครอีกแล้ว...
..
...
..
.
...หนึ่งหมูป่า...หนึ่งหมีขาว...
...ผู้หยิบยื่นอาหารบางส่วนให้...
...แน่นอน...
...ผู้ที่เคยถูกทรยศหักหลังย่อมไม่ไว้ใจใครอีก...
...แต่การกระทำที่ราวกับว่าออกมาจากใจจริงของทั้งสอง...
...ทำให้เขาใจอ่อน...
.....
..
...หนึ่งแฮมสเตอร์เผือกที่เข้ากับหมู่ป่าได้ดี...
...หนึ่งปลาทองเกลอแฮมสเตอร์ ผู้เงียบเหงา...
 
 
..."เขา" ค่อยๆฟื้นตัวมาสู่แสง...
...เริ่มต้นชีวิตใหม่...
 
...สายลมที่เย็นสบาย...
...ท้องทะเลเข้าสู่นิทรา...
...ท้องฟ้าคราม...
...พื้นหญ้านุ่มๆ...
...ทัศนียภาพราวทุ่งกว้าง...
...ภูเขาหลับสนิทที่มีหิมะปกคลุมตลอดทั้งปี...
 
...ยามเช้า...
...หนึ่งกระรอก...
...หนึ่งบีเวอร์...
...ผู้ทำทีตีสนิท...
...พยายามทำให้หมาตาขวางที่มันเห็นรื่นเริง...
 
...ยามบ่าย...
...หนึ่งพิราบขาว...
...หนึ่งฮูกจิ๋วสีแป้ง...
...ผู้ให้เกียรติเขา...
...สุภาพต่อกัน...
 
...ยามตะวันลับ...
...หนึ่งกระต่าย...ผู้รักสนุก...
...พยายามตีซี๊ทุกคน...
...เหตุผลทั้งหลายที่ทำยากคาดเดา...
 
...ยามวิกาล...
...หนึ่งหมาไน...
...พาเม้าท์จนลืมโลก...
 
 
...แต่แล้ว...
...มรสุมใหญ่ก็มา...
......
..
...Second Impact...
...มันเกิดขึ้นอีกแล้ว...
...สิ่งที่ทำให้หมาสีนิลต้องทิ้งอดีตของตน...
...มันเริ่มจากพวกหมูป่าและ"เพื่อน"ที่มันไว้ใจ...
...ทุกตัวเริ่มสร้างเรือไม้เพื่อหลบหนี...
...ไม่มีที่ให้สุนัขหนุ่มอีกแล้ว...
...ขืนขึ้นไปเรือคงพัง...
...และเสบียงคงไม่พอ...
...แต่แท้จริงเพราะทุกตัวแค่อยากเล่นด้วย แต่ไม่ได้แคร์เจ้าหมาซักนิด...
...เรือแล่นออกไปแล้ว...
 
...และบัดนี้...
...สายลมที่เริ่มอ่อนโยนกลับรุนแรงดั่งพายุทะเลทราย...
...คลื่นยักษ์แห่งสมุทรตื่นจากการหลับไหล...
...พื้นดินเคลื่อนไหวไม่สามารถทรงตัวได้...
...ท้องฟ้าเข้มยิ่งกว่าสีดำ...
...ทรณีเบื้องล่างแดงฉาน...
...บรรพตปะทุระเบิดเปรี้ยง... หินหลอมเผาไหม้ละลายทุกสรรพสิ่ง...
 
...หายนะก่อตัวขึ้นแล้ว...
...เส้นทางของสุนัข...ผมก็ยังไม่รู้...
...มันยังคงดำเนินต่อไปจวบจนซักวันหนึ่ง...
........
...
..
.
June 30

เทคนิค การออกเดท

     ผมเป็นคนนึงที่ชื่นชอบในตัว คุณ โน๊ต อุดม  แต้พานิช อยู่มาก  ดังนั้น วันนี้ผมจึงนำมุกตลกของเค้ามาให้อ่านกันเล่นๆนะครับ
 
เทคนิค การออกเดท จำไปใช้ก็ได้นะ (เนะนำผู้หญิงควรอ่าน)

เทคนิคการออกเดท by Note Udom สำหรับสาวๆที่กำลังจะมีเดทกับชายหนุ่มแล้วหล่ะก้อ.....................

นี่คงเป็นเทคนิคเล็กๆน้อยๆ สำหรับเพื่อนๆ นะครับ... เนื่องจากเราได้ชายหนุ่ม ซึ่งเป็นปุถุชนพูดจาดีมีศีล 5 มาคนหนึ่งแล้ว

 เขาจะเป็นโรคช่างหมั่นโทรมาหาเราบ่อย ๆ จนคิดว่า บุพการีมันต้องมีหุ้นส่วนในองค์การโทรศัพท์แน่ ๆ

 และโทรมาแต่ละครั้งนั้น ก็จะพูดจาจนมดเลี่ยนตาย เช่น "จ๊ะจ๋า..." อะไรประมาณเนี้ยทำให้เริ่มแน่ใจอีกอย่างว่า นอกจากจะมีหุ้นในองค์การโทรศัพท์แล้ว ยังมีอาชีพเก็บน้ำหวานขายเป็นอาชีพเสริม...

เหตุการณ์อย่างนี้ศัพท์ทางการแพทย์เรียกว่า "ผู้ชายโทรมาจีบ " แต่อย่าตกใจไป เขาไม่ได้โทรมาขายประกัน แต่เขาจะโทรมาขอความรักต่างหาก เค้าจะโทรมาวันละหลายๆ ครั้ง

 ถามสารทุกข์สุขดิบ รายงานว่ากำลังทำอะไรอยู่หรือบางทีอาจจะรายงานสภาพการจราจร จนถึงจุดหนึ่งแล้วเค้าจะชวนเราไปออกเดท

 หลายคนอาจดีใจมาก ไม่คิดว่าเกิดมาชาตินี้จะได้ออกเดท แต่ขอให้เก็บอาการไว้นิดนึง อาจจะต้องตอบปฏิเสธไปก่อนเพื่อนให้ตัวเองมีค่า

เช่น "จะดีหรือคุณ......เราพึ่งรู้จักกันนะ" หรือ "ฉันคงติดประชุมสมาคมผู้ค้าส่งสุกรส่งออกค่ะ" ขอแนะนำให้เจอกันครึ่งทางคือ

 การไปออกเดทรอบ Preview ก่อน อาจจะเป็นเซเว่นหน้าปากซอย ไปเดินป้อนบิ๊กเปาหน้าเคาท์เตอร์แคชเชียร์ เอา FootLong มาไล่ตีกัน เหอะๆ..

กระหนุงกระหนิง การไปเดทรอบ Preview นั้น ก็ถือเป็นการทดลองสินค้าก่อนตัดสินใจไปซัก 2-3 รอบ ถ้าถูกใจค่อยออกไปเดทรอบจริง......

แต่ทีนี้ก็มาถึงวันส ำคัญ! สำหรับมือใหม่หัดเดท ก่อนออกจากบ้านอาจจะรู้สึกประหม่าไม่มั่นใจ เหมือนขาดผ้าอนามัยในวันมามาก

 เสื้อผ้าอาจจะเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก ยิ่งกว่านางแบบหลังแคทวอล์ก หรือถ้าไม่ดีขึ้น อาจจะลองไปวิ่งรอบวงเวียนใหญ่แบบทวนเข็มนาฬิกาสัก 7รอบ จะหายตื่นเต้นเป็นปลิดทิ้ง (กลายเป็นเหนื่อยแทน)

 การออกเดทแบบ Basic > > > > คือต้องไปดูหนังโรแมนติกถึงโรแมนติกคอมเมดี้เป็นอย่างต่ำ เช่น Notting Hill หรือเถี่ยนมีมี่

 เวลาดูจะได้ซ้ำอินไปกับหนังฉากที่พระเอกสารภาพรักกับเพื่อนนังอิจฉาในหนัง

ก็สวีทกันไปมือของเราทั้ง 2 ก็มาสัมผัสกันโดยบังเอิญในถุงป๊อปคอร์น

 กระแสไฟฟ้าสถิตย์ก็สปาร์คขึ้น เราทั้งคู่ชักมือออกจากถุงพร้อมกัน.....

 ป๊อปคอร์นกระจายเต็มพื้น ตาประสานกันและยิ้มให้กันโดยมิได้นัดหมาย ตอนนี้แหละ โรแม้นสุดๆ !

 กรุณาค้างไว้นานๆ ห้ามก้มเก็บป๊อปคอร์นที่ตกพื้นขึ้นมากินเด็ดขาด เดี๋ยวเค้าจะหาว่าเราไร้อารยธรรม

พอออกจากโรงหนังถ้าเค้าถือโอกาสจับมือเรา อย่าพึ่งให้เค้าจับนะครับ เดี๋ยวสื่อมวลชนจะลงข่าวหาว่าเราใจง่าย บอกกับเค้าว่าเราเพิ่งรู้จักกันอย่าพึ่งจับมือเลย

 ถ้าเค้าเป็นคนไม่ใช่กระบือพูดดีๆ มีเหตุผลก็น่าจะเข้าใจ แต่ถ้าพูดไม่ฟังแนะนำให้คลุกวงใน แล้วตีเข่าสั่งสอนได้เลยและตามด้วยหนุมานถวายแหวนจะทำให้พูดง่ายขึ้น

 ดูหนังเสร็จก็ต้องกินข้าว ขอแนะนำให้กินอาหารที่กินหากดูดแรงไปจะทำให้เส้นบะหมี่ไปฟาดหน้าเค้า เสียโฉมขึ้นมาล่ะแย่เลย

 อีกอย่างก๋วยเตี๋ยวจะมีส่วนผสมของผักชีต้นหอม กินเสร็จก็มักจะติดฟัน

 ผมก็มีวิธีมาแนะนำ "กินอย่างไรให้สวย" ขั้นแรกต้องสั่งก๋วยเตี๋ยวน้ำเส้นอะไรก็ได้แล้วแต่ชอบ อันนี้ไม่บังคับ> >

วิธีกินให้คีบก๋วยเตี๋ยวใส่ช้อนทีละประมาณ 2 ลูกบาศก์เซนติเมตร แล้วค่อยๆ ประคองเข้าปากนั่นแหละ...

อ้ำทีละคำ 2 คำสลับกับตักน้ำซุปแก้ติดคอ แต่เดี๋ยวก่อน! น้ำซุปอย่าพึ่งซดหมดนะครับ...

เหลือติดชามไว้สัก 7 ลูกบาศก์เซนติเมตร เอาไว้กลั้วปากป้องกันผักติดฟัน หลังจากเที่ยวกันหนำใจแล้ว ก็ควรรีบกลับบ้าน

 เด็กดีปี 2000 ไม่ควรกลับบ้านดึกนะครับ เดี๋ยวพ่อแม่จะเป็นห่วง แน่นอนเค้าต้องมาส่งเราถึงหน้าบ้าน

 แต่ถ้าเค้าทำท่าทางเป็นอิดออดเราก็จำเป็นต้องใช้เสน่ห์หญิงสาว 300 เล่มเกวียนหลอกล่อให้เค้ามาส่งจนได้ (เพราะเป็นหญิงสาวไม่ควรกลับบ้านคนเดียว)

 ก่อนลงจากรถควรมีคำพูดดีๆ พูดกับเขาให้ประทับใจไปจนชั่วลูกชั่วหลาน เช่น

 "เดี๊ยนไม่เคยสุดเหวี่ยงอย่างนี้มาก่อนเลยค่ะ" หรือ "คุณค่ะ...บ้านฉันอยู่อีกซอยค่ะ" เพียงเท่านี้! เองก็จบวันแรกสำหรับมือใหม่หัดเดท! แล้วนะครับ....

ขอบคุณคุณ Note Udom ครับ ^^

June 25

รด.ทรหดอดทน

อ๊ากกกกก!!!!!! ผมยังไม่ยาวก้อต้องเกรียนอีกแล้วเรอะ!! TwT
 
 
.......วันก่อนไป รด. มา น่าเศร้าจริงๆ ไปตั้งแต่ 7 โมงช้าวววว ก็นั่งรอๆๆๆ
 
 
7 โมง...
 
ไม่ทำไรเลยมีแต่รอตากแดดให้จากดำอยู่แล้วมันหนักกว่าเดิม
 
นั่งเฉยๆเปนระเบียบเรียงตามแถวเป๊ะที่กลางสนามบอลแบบไร้คุณค่า จะว่าคอยเช็คขาดก็ไม่ใช่ นั่งไปงั้นๆ
 
ประมาณว่าจะไปร่อนที่ไหนก่อนก็ได้แต่ไม่บอก ปล่อยให้นั่งที่เดิม แดดก็โคดเปนจัย
 
หยั่งกะดวงอาทิตย์ใกล้โลกกว่าเดิมอีก
 
 
 
11 โมง...
 
รอไม่ไหวแล้วโว้ย หิวข้าว ไปกินดีกว่าฟร่ะ
 
กินข้าวเที่ยงนรก...สั่งข้าวมันไก่ทอด ได้ข้าวมันต้มกุ๊ย+ไก่ทอด....
 
แบบว่าข้าวโคดแฉะ จาน18บาท ให้เยอะแต่ไม่อิ่ม ข้าวฝืดลงคอยากน้ำซุปอร่อย - -*
 
 
บ่ายโมง...
 
กลับมานั่งรอกลางหนามอีกแระ จาเรียกกูมารวมทำมัยก็ไม่รู้
 
เพราะหลังจากมานั่งรวม ตูก็รอไปแบบไร้ความหมายเหมือนเดิม
 
มานั่งรอเพื่อพวก ทบ.ที่เส้นไว้จะได้ไปก่อน
 
ทั้งๆที่ไม่เกี่ยวกะตูเลยแท้ๆ....เรียกมาทำเพื่อ...
 
แถมไอ้เพื่อนรัก1คน สิ่งมีชีวิตที่ชื่อ "ป้อย" แบกผมขึ้นหลังแล้วไม่มีปันยาลุกขึ้น ผมจะลุกเองก็ไม่ได้
มันล็อกแขนผมไว้.....
แว่น..........หัก..........
นาฬิกา....สาย.....ขาด......
 
 
บ่ายสาม
 
ทบ.กลับไปแล้ว....
 
แดดร้อน ฝนตก ลมไม่เย็น ลมแรงแต่อบอ้าว...
 
เห็นเพื่อน3คนเดินตากฝน
 
คนแรก....ไอ้ทีม คุยโทสัพเดินเตะน้ำกลางฝนให้น้ำขังที่พื้นประมาณข้อเท้ามันท่วมรองเท้าเล่น...
 
คนที่2....ไอ้เมฆ เห็นมันหน้าเครียดเอาผ้ามาปิดหัวเหม่งไว้แล้วเดินตามไอ้ทีม...
 
คนสุดท้าย....ไอ้บุช รายนี้อาการหนักถอดรองเท้า หน้าฆาตกร เดินเท้าเปล่าลุยน้ำขังสูงข้อเท้าจม แล้วถอดเสื้อโบกอย่าง
"บ้าคลั่ง"
 
เห็นพวกนี้เลยกระซิบกะเพื่อนว่า มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆพวกนี้ จะทำรองเท้าเปียกทำโง่อาไร
 
ที่ไหนได้มารู้ตอนหลังว่าแถวสุดท้ายคือแถว4 โดนไล่กลับบ้านให้มาใหม่พรุ่งนี้
 
...................
 
สงสารว่ะ รอมาทั้งวันเพิ่งมาบอก แล้วกะแค่30คนสุดท้าย จะเอาออกทำไมวะ ไอ้ทหารบ้า...
 
เกือบไปๆ ก็ตูแถว3
 
 
6โมงครึ่ง....
 
เพื่อนไปถามมาได้ใจความว่า เราแถวที่ 136 ขณะนี้รายงานแค่แถว42...
 
เลยชวนบอสออกไปเล่นเอ็มที่ร้านเกมส์ เสียค่ามอไซค์30บาท (ช่วยกันออก15บาท เพราะนั่งซ้อนคัน)
 
เล่นไปได้ซักพัก ไอ้โต้งกะป้อยผลัดกันโทรมาว่าเค้าเรียกแล้ว
 
.......
...
..
 
วิ่งสิครับ!!! เล่นไปได้แค่ว่าเค้าคิดตังค่าชม. แค่6บาทอ่ะ คิดดู...
 
บึ่งมอไซค์กลับมาคนละ20 (ขากลับแยกกันนั่ง)
 
ไอ้คุณโต้งบอกว่า "แกมาเร็วๆ ครูฝึกเค้าเรียกแล้ว ถ้าไม่มาเค้าเช็คขาดนะโว้ย!!!"
 
ก็เลยตอบไปว่า "ถ้าครูฝึกถาม บอกไปว่ากูเข้าห้องน้ำ จะได้ไม่โดนด่า"
 
ไอ้ห่านี่ยืนตะโกนเลยครับ "ไอ้วีร์ท้องเสียยยยยย!!!!!"
 
ตายห่าเลยครับ ลงมอไซค์หน้าศูนย์แล้ววิ่งเลยมากะบอสด่วนเลย
 
เล่นซะแทบกระอัก
 
มาถึงตรงเพื่อนอยู่ โดนแซวทั้งระดับเลยครับ...
 
....
.
..
.
 
 
นอกจากครูฝึกไม่ได้ถามแล้วเสือกตะโกน ก็ยังมีที่แสบกว่านั้น
 
คือ.....เรียกข้ามาทุ่มครึ่ง.....ถามครูฝึกได้จัยความว่าเค้านัด "2ทุ่มครึ่ง!!!"
............
....
..
.
 
หันไปถามเพื่อน...  "บอส....ฆ่าคนติดคุกป่าว..."
 
อับอายครับ วันนี้....ประมาณว่าวันจันทร์กูขึ้นหน้าหนึ่ง...
 
"ดับอนาถ เด็ก ตอพ.รอไม่ไหว ท้องเสียกลางศูนย์ฝึก"
 
เห้อ......
 
 
3ทุ่ม...แม่ไอ้โต้งมา....
 
ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเคยเปนหัวหน้าผู้ปกครองห้อง2แล้วก็เรียกทุกคนมาฟัง
 
มาพูดไว้ซะดิบดี...ไรไม่รู้มากมาย (จิงๆรู้แต่ขี้เกียจบอก)
 
แต่มีความรู้เพิ่มจากที่เค้าพูดได้แค่อย่างเดียวคือ
 
มี ไอ้คุณรร.อยู่สถาบันนึง บอกกะครูฝึกว่าจะให้ นร.เซ็นชื่อแล้วมาใหม่วันหลัง ขอเซ็นอย่างเดียว จะกลับแล้ว
 
แต่เซ็นแล้วไม่ทำอย่างที่พูดสิครับ บอกจะจ่ายตังแล้วกลับเลย
 
แต่ไม่อ่ะ....ยกพวก นร. ขึ้นตึกไป ทำบัตร ถ่ายรูป ซื้อหมวกเลยแซงคิวเค้าหมด...
 
นี่คือความรู้ทั้งหมดจากการที่ "ฟัง" บางคนพูดเกือบครึ่ง ชม.
 
มีการมาบอกว่า "หรือจะให้จ่ายจังก่อนแล้วกลับไปมาวันใหม่เหมือนพวกนั้น"
.............
 
นึกในใจ...."เอาอะไรมาคิด....กูรอมาตั้งแต่7โมงยัน3ทุ่มเพื่อมาใหม่พรุ่งนี้เหรอ!?! ละเมอหลอ?"
 
พอคิดว่าไม่ได้มาช่วยอะไรนอกจากความรู้หนึ่งอย่างที่ว่า
 
เราก็ไม่ยอมแล้วครับ พรรคพวกพร้อมใจกันอยู่ต่อ....
 
 
 
 
เที่ยงคืน......
 
เสร็จสึก รด.
 
ชวนเพื่อนๆ "ไปกินข้าวต้มโต้รุ่งเอาป่าว..."
 
กลับมาตายบ้านเที่ยงครึ่ง...
 
ดีที่พ่อมารับ  ไม่งั้นถึงบ้านตี2
 
กรณีเลวร้ายอาจมาไม่ถึงบ้าน....ก็นึกเอา จากตลาดเข้าบ้าน มี2แถว รถตู้ มอไซค์....
 
ตี2ใครจะกระแดะพามาส่ง...
 
 
 
สรุปใจความ...
 
ผมไม่ยาวต้องมาเกรียนต่อ
เสร็จกิจ รด.
แว่นหัก
นาฬิกาสายขาด
ตังหาย
ตายบ้าน
ตื่นตี5ไป ตจว. วันเกิดย่า.....
 
 
 
 
 
สุดท้ายนี้สงสารและไว้อาลัยแด่แถว4.......
 
Bye  
Photo 1 of 1